 |
Roofgalmuggen: Cecidomyiidae
Het merendeel van de galmuggen (Cecidomyiidae) zijn fytofaag en schadelijk voor verschillende gewassen. De bekendste roofgalmuggen zijn de bladluisroofgalmug (Aphidoletes aphidimyza Rondani) en de spintroofgalmug (Feltiella acarisuga Vallot). De larven van een aantal soorten zijn echter predatoren en belangrijke natuurlijke vijanden van verschillende plaaginsecten (bladluizen, spintmijten,…). Bepaalde roofgalmuggen zijn ook commercieel beschikbaar (bv. A. aphidimyza en F. acarisuga). |
| |
| Ei |
| Na de paring, in de eerste nacht na uitkomst, leggen de vrouwelijke muggen hun eitjes alleen of in groepjes in de bladluiskolonies. Het aantal eitjes is sterk afhankelijk van de voeding en het klimaat, maar meestal legt een vrouwtje 60 tot 100 eitjes. De oranjegele eitjes van Aphidoletes sp. zijn ovaal. Ondanks hun geringe grootte (0,3 mm) zijn ze met behulp van een loep goed te vinden in de bladluiskolonies. |
| |
| Larve |
Na 2 tot 4 dagen komen de larven uit. De larven groeien uit van 0,3 tot 2,5 mm. Afhankelijk van hun voedselbron kleuren ze oranje, rood, bruin of grijs.
|
| |
| Pop |
| Ongeveer 1 cm onder het grondoppervlak vormt de larve bij het verpoppen een cocon van kleverige draden bedekt met zandkorrels. |
| |
| Adult |
Aphidoletes sp. hebben lange, smalle poten, een beperkte vleugeladering en snoervormige antennes. Het volwassen vrouwtje is ongeveer 2,5 mm lang en heeft korte, donkere antennes. Het mannetje is iets kleiner en heeft achteroverkrullende, sterk geveerde antennes.
|
|
|
Overwinteren doen ze van eind september tot mei als pop. Verpoppen doen ze in de bodem (bladluisroofgalmug Aphidoletes sp.) of aan de onderzijde van een blad (spintroofgalmug Feltiella sp.). De eerste galmuggen verschijnen half mei.
Ontwikkelingsduur van het ei duurt 2 tot 3 dagen, van de larve 7 tot 14 dagen. Ontwikkelingsduur pop duurt 4 tot 14 dagen en de levensduur van het adult is 5 tot 10 dagen. Er komen 2 tot 3 generaties per jaar voor. |
|
|
Alleen de larven zijn predators en eten alle ontwikkelingsstadia van hun prooien. Naargelang de soort voeden ze zich ofwel met bladluizen ofwel met spintmijten. Larven van de bladluisroofgalmug jagen maar liefst op meer dan 60 verschillende soorten bladluizen. Aphidoletes sp. zijn daarmee één van de belangrijkste natuurlijke vijanden van verschillende bladluissoorten en komen van nature algemeen voor in Europa. De larven verlammen de bladluizen met een gifinjectie die de inhoud van de luis vloeibaar maakt. Daarna zuigen ze de bladluizen leeg. De ingedroogde luizen zitten meestal nog vast met hun zuigsnavel op het blad en blijven zo hangen. In totaal worden ongeveer 10 tot 100 luizen per galmuglarve uitgezogen. Roofgalmuglarven passen de hoeveelheid voedsel die ze consumeren aan naargelang de beschikbaarheid. Bij grote prooikolonies doden ze meer prooien dan dat ze nodig hebben als voedsel.
Volwassen muggen zijn vooral 's nachts actief omdat ze gevoelig zijn voor droogte, overdag verschuilen ze zich in de planten. Ze voeden zich met nectar en honingdauw. De vrouwelijke muggen zijn zeer efficiënt in het lokaliseren van de bladluiskolonies.
Vijanden: Mieren, roofwantsen, kortschildkevers, loopkevers. |
|
|